Σήμερα, μόνο λίγοι τυχεροί καταφέρνουν να ξεφύγουν από την οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης, αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι θα μπορέσουν να δώσουν μια σωστή εξήγηση για το πού κρύβονται οι ρίζες αυτής της επιδημίας.
Τώρα, όπως συμβαίνει συχνά, όλη η ουσία της ασθένειας περιέχεται στον ίδιο τον όρο: στη γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων, «osteo» σημαίνει κόκκαλο, «chondro» σημαίνει χόνδρος. Και η κατάληξη της λέξης προέρχεται από το επίθημα «osis», που χρησιμοποιείται για τον σχηματισμό ιατρικών όρων και χρησιμοποιείται όταν η διαδικασία συνοδεύεται από μη αναστρέψιμες αλλαγές που προκαλούνται από διαταραχή των μεταβολικών μηχανισμών σε κυτταρικό επίπεδο (όπως λένε οι ειδικοί δυστροφικοί).
Τύποι οστεοχονδρωσίας
- Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (εμφανίζεται επίσης σε νεαρά άτομα)
- Οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής (λιγότερο συχνή)
- Οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής περιοχής
Η πιο κοινή ταξινόμηση της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης σχετίζεται με την ανατομική δομή της σπονδυλικής στήλης και την γενικά αποδεκτή διαίρεση της σε αυχενική, θωρακική και οσφυοϊερή περιοχή.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας
Η σύγχρονη ιατρική είναι της γνώμης ότι ένας ή περισσότεροι από τους ακόλουθους παράγοντες πρέπει να προκύψουν για την ανάπτυξη της οστεοχόνδρωσης:
- μολυσμένη κληρονομικότητα – η παρουσία της νόσου σε προηγούμενες γενιές.
- λοιμώξεις και σοβαρές δηλητηριάσεις.
- ανεπαρκώς ισορροπημένη διατροφή.
- συνεχές στρες στη σπονδυλική στήλη που προκαλείται από δυσμενείς φυσικούς παράγοντες (δονήσεις, σπασμωδικές κινήσεις και τραντάγματα, κ.λπ.).
- συχνή και παρατεταμένη παραμονή σε μια συγκεκριμένη στάση (στάση).
- ιστορικό τραυματισμών στην πλάτη?
- αυξημένη καταπόνηση – μεταφορά βαρέων αντικειμένων ή μεγάλου σωματικού βάρους.
- συγγενείς ή επίκτητες παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης και ολόκληρου του μυοσκελετικού συστήματος.
- Αυτοάνοσες διεργασίες και σοβαρές κυκλοφορικές διαταραχές στο σώμα.
- Καπνός;
- ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα.
Το κύριο μέρος των παθολογικών διεργασιών σε αυτή την ασθένεια ξεκινά συνήθως με μια διαταραχή στις διατροφικές διαδικασίες του στρώματος του χόνδρου μεταξύ δύο γειτονικών σπονδύλων. Σε νεαρή ηλικία, κάθε ένας από αυτούς τους μεσοσπονδύλιους δίσκους έχει τα δικά του αιμοφόρα αγγεία μέσω των οποίων τροφοδοτούνται τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και μεταφέρονται τα μεταβολικά προϊόντα προς τα έξω.
Αφού ένα άτομο φτάσει τα 20-25 έτη, τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον χόνδρο σταδιακά ατροφούν και η διατροφή αρχίζει να συμβαίνει παθητικά - λόγω της απορρόφησης των απαραίτητων χημικών ενώσεων από τους κοντινούς ιστούς. Σε αυτή την περίπτωση, η μη κυτταρική ουσία του μεσοσπονδύλιου δίσκου λειτουργεί ως ένα είδος αντλίας: η εισροή και εκροή υγρών με διαλυμένες ουσίες συμβαίνει κατά τις ανθρώπινες κινήσεις. Επομένως, η χαμηλή σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε ανεπάρκεια απαραίτητων στοιχείων και συσσώρευση μεταβολικών προϊόντων (μερικές φορές τοξικά). Η ίδια εικόνα εμφανίζεται όταν τα θρεπτικά συστατικά παρέχονται σε ανεπαρκείς ποσότητες. Επιπλέον, η διαδικασία απορρόφησης θρεπτικών συστατικών επηρεάζεται σημαντικά εάν οι ίνες του χόνδρινου ιστού σχιστούν (π.χ. ως αποτέλεσμα τραυματισμού).
Η έλλειψη θρεπτικών ουσιών αναγκάζει τις διαδικασίες επισκευής του δίσκου να επιβραδύνουν και να σταματήσουν εντελώς. Οι ίνες του χάνουν την ελαστικότητα, η οποία συνοδεύεται από σταδιακές παθολογικές αλλαγές.
Στάδια ανάπτυξης της σπονδυλικής οστεοχονδρωσίας
Ο εκφυλισμός, ο οποίος στην οστεοχονδρωσία επηρεάζει ήπια αλλά αναπόφευκτα τον ιστό του προσβεβλημένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης, εμφανίζεται με κατεύθυνση από το κέντρο προς την περιφέρεια και επηρεάζει πρώτα τη στιβάδα του χόνδρου και μετά τους οστικούς σχηματισμούς. Μετρούμενη από την έκταση των αλλαγών, η όλη διαδικασία χωρίζεται σε διάφορες φάσεις.
- Μόνο το μεσαίο τμήμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου επηρεάζεται: γίνεται λιγότερο ελαστικό, γεγονός που μειώνει τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών.
- Το περιφερικό, πιο πυκνό τμήμα του μεσοσπονδύλιου βλεννογόνου προσβάλλεται. Δεν μπορεί πλέον να υποστηρίξει σωστά τους σπονδύλους και ως εκ τούτου μπορούν να κινηθούν οριζόντια. Μπορεί να εμφανιστούν ρωγμές στην περιφέρεια του σκληρού δίσκου.
- Οι ρωγμές κατά μήκος των άκρων του μεσοσπονδύλιου στρώματος γίνονται όλο και πιο βαθιές και ευρύτερες. Πιο μαλακός, εσωτερικός ιστός χόνδρου μπορεί να διεισδύσει μέσα τους - τότε προκύπτουν προεξοχές. Το πάχος του στρώματος μειώνεται τόσο πολύ που οι άκρες των σπονδύλων εφάπτονται μεταξύ τους και σχηματίζονται οστικές αναπτύξεις (κάλλοι) - οστεόφυτα - στα σημεία επαφής. Εάν το δάκρυ γίνει αρκετά μεγάλο ή οι άκρες του δίσκου σκάσουν, ο ιστός του χόνδρου σπάει. Κατά την εξάπλωση σε κατακόρυφη κατεύθυνση, εμφανίζεται μια ενδοκυτταρική κήλη (εντός του σπονδύλου). Δεν προκαλεί κλινικά συμπτώματα. Όταν ο ιστός του χόνδρου κατανέμεται σε οριζόντια προβολή, εμφανίζεται ένα κλασικό μεσοσπονδύλιο κάταγμα, το οποίο οδηγεί σε συμπίεση σημαντικών παρασπονδυλικών δομών.
- Στο τελικό στάδιο, ο ιστός χόνδρου αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό και οι σύνδεσμοι της σπονδυλικής στήλης εντάσσονται στην παθολογική διαδικασία. Αυτό οδηγεί σε απώλεια ενεργών κινήσεων.
Ποιος κινδυνεύει;
Πολυάριθμες μελέτες έχουν εντοπίσει αρκετούς παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας:
- Ηλικία (άνω των 50 ετών). Οι διαδικασίες αποκατάστασης του ιστού του χόνδρου επιβραδύνονται φυσικά σε αυτή την ηλικία, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο οστεοχόνδρωσης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτή η ασθένεια θεωρούνταν φυσική ασθένεια της σπονδυλικής στήλης σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
- Υπέρβαρος. Αυτό δημιουργεί αυξημένο φορτίο στη σπονδυλική στήλη, το οποίο συνοδεύεται από ταχεία φθορά στο χόνδρινο μεσοσπονδύλιο στρώμα.
- Παρουσία συγγενών (παλαιότερες γενιές) με οστεοχόνδρωση.
- Σωματική αδράνεια. Οδηγεί στην ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας, καθώς οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι στερούνται της ικανότητας να απορροφούν θρεπτικά συστατικά και υγρά στην απαιτούμενη ποσότητα.
- Τραυματισμοί στην πλάτη. Ακόμη και μικροτραυματικοί τραυματισμοί (π.χ. χτυπήματα σε τροχαία ατυχήματα) οδηγούν σε μικροσκοπικά ρήγματα στον ιστό του χόνδρου, τα οποία συνοδεύονται από αλλαγές.
- Μεταβολικές διαταραχές και συνοδευτικές σωματικές παθολογίες (διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος, φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες διεργασίες). Συνοδεύονται από διαταραχή στη διατροφή των ιστών και εάν ο συνδετικός ιστός υποστεί βλάβη, η φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί να εξαπλωθεί στη σπονδυλική στήλη.
- Συγγενείς και επίκτητες δομικές ανωμαλίες του μυοσκελετικού συστήματος. Οδηγούν σε αλλαγή ισορροπίας, παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και λανθασμένη κατανομή φορτίου στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
- Εγκυμοσύνη. Η υπερφόρτωση της σπονδυλικής στήλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συχνά οδηγεί σε μετατόπιση των δομών της και στην επακόλουθη ανάπτυξη οστεοχονδρωσίας.
- Επαγγελματικοί κίνδυνοι (φυσικού χαρακτήρα). Αυτό περιλαμβάνει κυρίως κραδασμούς καθώς και ανύψωση και μεταφορά βαρέων αντικειμένων. Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει επίσης επαγγελματικές αθλητικές δραστηριότητες, καθώς αυτές συνήθως συνοδεύονται από σωματική υπερφόρτωση και τραυματισμούς.
Όποιος έχει έναν ή περισσότερους από αυτούς τους παράγοντες διατρέχει αυξημένο κίνδυνο.
Τα πιο κοινά παράπονα οστεοχονδρωσίας
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η οστεοχόνδρωση επηρεάζει κυρίως τη σπονδυλική στήλη, θα ήταν λογικό να υποθέσουμε ότι το πρώτο σημάδι της νόσου είναι ο πόνος στην πλάτη και τη σπονδυλική στήλη. Ωστόσο, η πρακτική δείχνει ότι τα πιο κοινά συμπτώματα που εμφανίζονται με την πρώτη ματιά είναι άτυπα, όπως:
- Αίσθημα κόπωσης, βάρος στην πλάτη, κυρίως στους ώμους.
- μούδιασμα και πόνος στα άνω άκρα.
- Πονοκέφαλο;
- ζάλη, ναυτία?
- Πόνος στην περιοχή του θώρακα και της καρδιάς.
Η φύση των παραπόνων αναγκάζει τον ασθενή να επικοινωνήσει με έναν ειδικό με διαφορετικό προφίλ, ενώ ο λόγος εμφάνισής τους έγκειται στην οστεοχονδρωσία.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση είναι χρόνια και εκδηλώνεται πιο καθαρά στο οξύ στάδιο. Εκτός από αυτά τα παράπονα, χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Σύνδρομο πόνου. Στο οξύ στάδιο, ο πόνος στην πλάτη είναι καυστικός, αφόρητος, απλώνεται αρκετά μακριά από τους προσβεβλημένους σπονδύλους και ακτινοβολεί κατά μήκος των νευρικών ινών. Ο πόνος αναγκάζει ένα άτομο να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη στάση στην οποία γίνεται πιο ήρεμος. Στο στάδιο της ύφεσης, ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί μόνο σε μια συγκεκριμένη θέση ή κατά την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων.
- Δυσλειτουργίες. Το προσβεβλημένο νεύρο μπορεί να χάσει ή να περιορίσει τη λειτουργία του, με αποτέλεσμα μούδιασμα στα άκρα, μυϊκή αδυναμία, περιορισμένο εύρος ενεργών κινήσεων και εμφάνιση παραισθησίας (ασυνήθιστες αισθήσεις στο δέρμα που νευρώνονται από το προσβεβλημένο νεύρο).
- Νευρολογικές διαταραχές Προέλευση αντανακλαστικής ή συμπίεσης. Ανάλογα με το τμήμα της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται από την παθολογική διαδικασία, εμφανίζονται σχετικά κλινικά συμπτώματα: ζάλη και διαταραχές βάδισης, εμβοές, λόξυγκας, σπασμοί της χοληδόχου κύστης και του οισοφάγου, ξηρός βήχας, καούρα κ.λπ.
Κατά την εξέταση, ο γιατρός διαπιστώνει τα ακόλουθα:
- ο ασθενής βρίσκεται σε αναγκαστική θέση (ανταλγία).
- Οι ενεργές κινήσεις στα άκρα και την πλάτη μειώνονται σημαντικά σε όγκο.
- η μυϊκή ένταση εμφανίζεται στην πληγείσα περιοχή της πλάτης (άμυνα).
- Η ψηλάφηση των ακανθωδών διεργασιών των σπονδύλων και των παρασπονδυλικών σημείων συνοδεύεται από την εμφάνιση έντονου πόνου.
Η τελική διάγνωση γίνεται με βάση τα αποτελέσματα μιας πρόσθετης εξέτασης.
Πέρα από το οξύ στάδιο, ο άρρητος πόνος επιμένει κατά την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων ή γενικά σωματικής δραστηριότητας, καθώς και αυξημένη κόπωση και γρήγορη κόπωση όταν στέκεστε ή κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση, όπως και κάθε άλλη ασθένεια, αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα. Στο οξύ στάδιο, η θεραπεία έχει τους ακόλουθους στόχους:
- Καταπολέμηση του συνδρόμου πόνου. Οι σύγχρονοι γιατροί πιστεύουν ότι για κάθε παθολογία της άρθρωσης που συνοδεύεται από έντονο πόνο, πρωταρχικός στόχος της θεραπείας θα πρέπει να είναι η εξάλειψή της. Ο έντονος πόνος όχι μόνο βάζει ένα άτομο σε κατάσταση ψυχολογικής δυσφορίας, αλλά τον αναγκάζει να ξεκουράσει τις αρθρώσεις που έχουν προσβληθεί, κάτι που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να γίνει συνήθεια και να οδηγήσει σε ακαμψία τους. Για την ανακούφιση του πόνου, φάρμακα από την ομάδα των μη οπιοειδών αναλγητικών και των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων έχουν αποδειχθεί τα πιο αποτελεσματικά, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο συστηματικά όσο και τοπικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν παυσίπονα για να κάνουν θεραπευτικούς αποκλεισμούς.
- Ανακουφίστε την ένταση των μυών. Οι αντανακλαστικοί μυϊκοί σπασμοί περιπλέκουν σημαντικά τη διαδικασία αποκατάστασης του προσβεβλημένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης, καθώς οδηγεί σε επιδείνωση της κυκλοφορίας του αίματος. Για την εξάλειψη αυτού του προβλήματος, χρησιμοποιούνται φάρμακα από την ομάδα των μυοχαλαρωτικών κεντρικής δράσης.
- Βελτίωση της διατροφής του μεσοσπονδύλιου στρώματοςπου αποτελείται από ιστό χόνδρου. Σας επιτρέπει να αυξήσετε τη λειτουργικότητα του μεσοσπονδύλιου δίσκου και να διεγείρετε την ανάκτησή του. Χρησιμοποιούνται φάρμακα από την ομάδα των χονδροπροστατευτών.
- Βελτίωση των μεταβολικών διεργασιών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Χρησιμοποιούνται βιογονικά διεγερτικά και υαλοειδές. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους αμφισβητείται από αρκετούς νευρολόγους.
- Εκφόρτωση του επηρεαζόμενου τμήματος. Συνταγογραφείται αυστηρή ανάπαυση στο κρεβάτι και χρησιμοποιούνται διάφορα βοηθήματα και ορθώσεις (επίδεσμος, κορσέ, γιακά).
Η φυσιοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί:
- ξηρή θερμότητα?
- επαγωγική θερμική ενέργεια;
- διαδυναμικά και παλμικά ρεύματα.
- υπεριώδη ακτινοβολία?
- Ηλεκτροφόρηση με αναισθητικά διαλύματα.
Η κρανιοϊερή θεραπεία, το ρεφλεξολογικό μασάζ και η κρυοθεραπεία έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά.
Σε μεταγενέστερα στάδια, για ορισμένους τύπους συμπίεσης της νευρικής ρίζας, γίνεται χειρουργική επέμβαση.
Τα χονδροπροστατευτικά συνεχίζουν να λαμβάνονται κατά τη φάση της ύφεσης. Επιπλέον, προγραμματίζονται οι ακόλουθες δραστηριότητες:
- Μασάζ – βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στους ιστούς και τη διατροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- Εφαρμογές Οζοκερίτη;
- λουτρά ραδονίου και υδρόθειου.
- εφαρμογές λάσπης?
- Η φυσιοθεραπεία ή (στα αρχικά στάδια) αθλητισμός – βοηθά στην αποκατάσταση των λειτουργιών της σπονδυλικής στήλης και των άκρων, στη βελτίωση της διατροφής του ιστού του μεσοσπονδύλιου δίσκου και στο σχηματισμό μυϊκού κορσέ.
Η χειρωνακτική θεραπεία έχει επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία.
Επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας
Η οστεοχόνδρωση είναι μια παθολογία που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές νευρολογικές διαταραχές σε μεταγενέστερα στάδια. Αφού ο μεσοσπονδύλιος δίσκος χάσει την ακεραιότητά του, χάνει την ικανότητά του να αναπτύσσει τις ιδιότητες απορρόφησης κραδασμών υπό πίεση και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί πλέον να προστατεύσει διάφορες παρασπονδυλικές δομές - ρίζες νωτιαίου νεύρου και αιμοφόρα αγγεία - από τη συμπίεση. Ταυτόχρονα, η ίδια η ουσία του δίσκου μπορεί να προκαλέσει συμπίεση μέσω του σχηματισμού προεξοχών κήλης.
Οι πιο σοβαρές επιπλοκές είναι:
- πάρεση των άνω άκρων?
- Επιθέσεις ξαφνικής απώλειας συνείδησης, που συνοδεύονται από πτώση του ασθενούς.
- Σύνδρομο πτώσης – περιοδικές ξαφνικές πτώσεις διατηρώντας τη συνείδηση.
Οι επώδυνες προσβολές σε μεταγενέστερα στάδια μπορεί να γίνουν τόσο σοβαρές που ο ασθενής χάνει την ικανότητα να κινείται, να αναπνέει βαθιά και να βήχει για κάποιο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, όσο εξελίσσεται η νόσος, αυξάνεται η συχνότητα και η διάρκεια των παροξύνσεων.
Είναι δυνατή η πλήρης θεραπεία;
Η μέγιστη αποκατάσταση των μεσοσπονδύλιων δομών είναι δυνατή μόνο στα αρχικά στάδια της παθολογικής διαδικασίας. Σε μεταγενέστερα στάδια οι αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες. Ωστόσο, η σωστά επιλεγμένη θεραπεία και ο βέλτιστος τρόπος ζωής μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου και να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των οξέων περιόδων.
Πρόληψη της οστεοχονδρωσίας
Το πιο σημαντικό μέτρο για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης είναι η τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής:
- Σωστή διατροφή, επαρκής ποσότητα τροφών στη δίαιτα που περιέχουν ουσίες για την κατασκευή του χόνδρινου ιστού.
- Η τακτική άσκηση – γιόγκα και κολύμπι, αλλά και γυμναστική και σκι αντοχής – έχουν αποδειχθεί ότι είναι η πιο αποτελεσματική. Σας επιτρέπουν να δημιουργήσετε έναν δυνατό μυώδη κορσέ της πλάτης, που υποστηρίζει σημαντικά τη σπονδυλική στήλη. Τα κρουστικά φορτία (αερόμπικ με βήμα, τρέξιμο σε σκληρές επιφάνειες) και η εργασία με μεγάλα βάρη (άρση με δύναμη, άρση βαρών) δεν συνιστώνται εάν υπάρχει μεγάλη τάση για οστεοχονδρωσία.
- Η καταπολέμηση του υπερβολικού βάρους είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης, καθώς το υπερβολικό βάρος επιβαρύνει υπερβολικά την ουσία των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
- Εγκαταλείψτε τις κακές συνήθειες. Έχει αποδειχθεί ότι το κάπνισμα οδηγεί σε στένωση των αιμοφόρων αγγείων και επιδείνωση της διατροφής των ιστών, συμπεριλαμβανομένου του χόνδρου.
- Πρόληψη μόνιμου μικροτραύματος στη σπονδυλική στήλη. Για να το κάνετε αυτό, θα πρέπει να μάθετε την τεχνική της σωστής ανύψωσης και μεταφοράς βαρέων αντικειμένων (ειδικά αν αυτό είναι μέρος των εργασιακών σας καθηκόντων).
Οι ειδικοί θεωρούν ότι ο βαθύς, παρατεταμένος ύπνος σε ένα καλά αεριζόμενο δωμάτιο σε μια ημιάκαμπτη επιφάνεια είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης.
Αυτό συμβαίνει γιατί σε οριζόντια θέση η σπονδυλική στήλη δεν εκτίθεται στη βαρύτητα και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χαλαρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτή τη στιγμή, σε αυτά λαμβάνουν χώρα ενεργά επανορθωτικές και διατροφικές διεργασίες, οι οποίες απαιτούν παροχή οξυγόνου. Εάν η επιφάνεια του κρεβατιού δεν είναι αρκετά σκληρή, η σπονδυλική στήλη δεν θα διατηρήσει την ομοιόμορφη θέση της και ορισμένα τμήματα θα ανακάμψουν χειρότερα από άλλα.
Δυστυχώς, πολύ συχνά οι άνθρωποι δεν παρατηρούν τα συμπτώματα και αγνοούν τον περιοδικό πόνο στον αυχένα και την πλάτη. Λίγη προσοχή στον εαυτό σας και ακολουθώντας ορισμένες συστάσεις μπορεί να μειώσει την ανάπτυξη αυτής της ασθένειας. Μερικές από τις συστάσεις, για παράδειγμα η γιόγκα ή η σωστή διατροφή, μπορούν να γίνουν τρόπος ζωής και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής γενικότερα. Μια ασθένεια μπορεί να αναγκάσει ένα άτομο να ζήσει έναν πιο σωστό και αρμονικό τρόπο ζωής. Ο κύκλος των φίλων και των ενδιαφερόντων σας μπορεί ακόμη και να αλλάξει. Αυτή είναι μια καλή επιλογή όταν μια ασθένεια που προκαλεί ταλαιπωρία ωθεί ένα άτομο να κάνει θετικές αλλαγές.