Οστεοαρθρίτιδα (οστεοαρθρίτιδα ή παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα (DOA) ή παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα) - μια ασθένεια των αρθρώσεων, στην οποία στα αρχικά στάδια επηρεάζεται ο αρθρικός χόνδρος, στη συνέχεια οι μύες, οι σύνδεσμοι, τα νεύρα και ο οστικός ιστός που περιβάλλουν την άρθρωση εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια ασθένεια που εμφανίζεται για διάφορους λόγους. Αυτά περιλαμβάνουν μεταβολικές διαταραχές, τραύματα, δηλητηριάσεις κ.λπ.
Οι ασθενείς συνήθως αναφέρονται στην «αρθροπάθεια» ως μια ασθένεια των αρθρώσεων στην οποία παρατηρείται πόνος, περιορισμένη κινητικότητα και άλλες δυσάρεστες αισθήσεις στην περιοχή μιας ή περισσότερων αρθρώσεων, κάτι που δεν είναι πάντα αλήθεια. Η οστεοαρθρίτιδα και ο σχετικός πόνος προκύπτουν ως αποτέλεσμα της «γήρανσης» των αρθρώσεων λόγω της επίδρασης διαφόρων αρνητικών παραγόντων. Ωστόσο, τα αίτια του πόνου στις αρθρώσεις μπορεί να είναι μολύνσεις και τραυματισμοί και σε αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για άλλες παθολογίες.
Στατιστικά στοιχεία
Έως και το 70% των ασθενών που επισκέπτονται οικογενειακό γιατρό, παθολόγο, νευρολόγο, χειρουργό ή ρευματολόγο παραπονιούνται για πόνο στις αρθρώσεις. Ο πιο συχνός πόνος είναι στο κάτω μέρος της πλάτης και στις μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα, γοφούς). Παγκοσμίως, και ειδικά στη Ρωσία, έως και το 70% των περιπτώσεων μακροχρόνιας αναπηρίας οφείλονται σε οστεοαρθρίτιδα. Ένας τεράστιος αριθμός ασθενών - έως και το 10% όσων επισκέπτονται γιατρό λόγω προχωρημένης οστεοαρθρίτιδας, καθίστανται ανάπηροι και χρειάζονται συνεχή βοήθεια. Η οστεοαρθρίτιδα είναι μία από τις κύριες αιτίες της πρόωρης εγκατάλειψης ενός ατόμου από μια ολοκληρωμένη κοινωνική ζωή. Στα στατιστικά είναι δεύτερη μετά τη στεφανιαία νόσο.
Η πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας αυξάνεται με την ηλικία: σε άτομα άνω των 50 ετών εμφανίζεται στο 27% των περιπτώσεων, σε ηλικιωμένους άνω των 70 ετών ο επιπολασμός είναι 97%, που οφείλεται στο σωρευτικό άγχος που σχετίζεται με την ηλικία στις αρθρώσεις και στην πορεία της φυσιολογικής τους λειτουργίας.
Αιτίες και εξέλιξη
Ο κύριος παράγοντας στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας είναι ο υποσιτισμός του αρθρικού χόνδρου, ο οποίος οδηγεί στην καταστροφή του. Δεν είναι τόσο σημαντικό γιατί συμβαίνει αυτό (υπερβολικό βάρος, επαγγελματικά αθλήματα, εργασιακά χαρακτηριστικά, ορμονικές διαταραχές, συγγενείς αρθρώσεις κ.λπ.), το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:
- Αρχίζουν αλλαγές στον αρθρικό χόνδρο που οδηγούν σε απώλεια ελαστικότητας. εμφανίζονται μικρορωγμές στο πάχος του χόνδρου.
- η παροχή αίματος στην άρθρωση διαταράσσεται, η παραγωγή αρθρικού υγρού μειώνεται και η μηχανική της άρθρωσης αλλάζει.
- τότε εμπλέκονται όλες οι αρθρικές δομές, οι παρακείμενοι μύες και οι νευρικές απολήξεις.
Οι αναφερόμενες εκφυλιστικές ασθένειες οδηγούν στην ανάπτυξη συμπτωμάτων αρθροπάθειας και η ασθένεια «ξεκινά» τη στιγμή που το σταθερό μηχανικό φορτίο στην άρθρωση (ή στις αρθρώσεις) γίνεται απαγορευτικό και ξεκινά τις διαδικασίες καταστροφής της.
Συμπτώματα
Σε αντίθεση με άλλες παθήσεις των αρθρώσεων, η οστεοαρθρίτιδα αναπτύσσεται για πολλά χρόνια, για μεγάλο χρονικό διάστημα και απαρατήρητη από τους ανθρώπους. Τη στιγμή που το σώμα σηματοδοτεί πρόβλημα στην άρθρωση με έντονο πόνο, η παθολογική διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει σε αυτήν.
Ο πόνος είναι το κύριο σύμπτωμα της οστεοαρθρίτιδας (οστεοαρθρίτιδα), στα αρχικά στάδια ο πόνος δεν είναι πολύ έντονος, αδύναμος, πιο συγκρίσιμος με αδιαθεσία. Οι δυσάρεστες αισθήσεις στις αρθρώσεις που προκύπτουν μετά την προπόνηση εξαφανίζονται από μόνες τους, χωρίς να απαιτείται ιατρική ή φαρμακευτική παρέμβαση, αλλά γρήγορα γίνονται αισθητές και περιορίζουν τη συνήθη κινητικότητα.
Ο πόνος μπορεί επίσης να εμφανιστεί κατά την ανάπαυση ή στην αρχή μιας κίνησης (ο λεγόμενος «αρχικός πόνος»), για παράδειγμα το πρωί μετά τον ύπνο ή αφού κάθεστε σε μια στάση για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της ημέρας, και εξαφανίζεται με την κίνηση. Ο πόνος τη νύχτα κατά την ανάπαυση είναι επίσης χαρακτηριστικός της οστεοαρθρίτιδας, ο οποίος επίσης υποχωρεί γρήγορα όταν αρχίζει η σωματική δραστηριότητα. Οι ασθενείς με προβλήματα στις αρθρώσεις συνήθως λένε ότι για να εξαλείψουν τις δυσάρεστες αισθήσεις πρέπει να «τεντώσουν τα οστά» και να «ξυπνήσουν τις αρθρώσεις», κάτι που γενικά χαρακτηρίζει αυτή την κατάσταση με μεγάλη ακρίβεια.
Οι αισθήσεις πόνου προκύπτουν όχι μόνο λόγω δυσλειτουργίας της ίδιας της άρθρωσης. Όταν όλα τα συστατικά της άρθρωσης, οι μύες και οι νευρικές απολήξεις εμπλέκονται στη διαδικασία, ο πόνος γίνεται ποικίλος και επώδυνος: «πυροβολεί» κατά μήκος του νεύρου και εξαπλώνεται σε όλο τον μυ. Η ροή του αίματος στις αρθρώσεις, τα νεύρα και τους μύες διαταράσσεται και εμφανίζονται γρήγορα εκφυλιστικές αλλαγές.
Λόγω σοβαρών παθολογικών αλλαγών στην άρθρωση και τον μυϊκό ιστό, εμφανίζονται προσωρινοί ή μόνιμοι περιορισμοί στην κινητικότητα της άρθρωσης (συσπάσεις). Για παράδειγμα, με αρθρώσεις των αρθρώσεων του ισχίου, υπάρχει βράχυνση του άκρου, «παραμόρφωση» της λεκάνης και καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης.
Το τσούξιμο στις αρθρώσεις είναι ελάχιστα αισθητό στα αρχικά στάδια, αλλά γίνεται σταθερό με την κίνηση καθώς η ασθένεια εξελίσσεται. Αυτό το σύμπτωμα ανησυχεί ψυχολογικά τους ασθενείς με αρθρώσεις περισσότερο από τον πόνο, καθώς υποδηλώνει σοβαρές παθήσεις, ιδιαίτερα τη γήρανση του σώματος και του μυοσκελετικού συστήματος.
Στα τελευταία στάδια της οστεοαρθρίτιδας εμφανίζεται παραμόρφωση της άρθρωσης, η οποία συνοδεύεται από απώλεια και καμπυλότητα όλων των αρθρικών επιφανειών, ανάπτυξη οστού, μείωση του αρθρικού υγρού και υπεξάρθρημα της άρθρωσης.
Βήματα
Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, διακρίνονται διάφορα στάδια οστεοαρθρίτιδας.
Στο πρώτο στάδιο, δεν υπάρχει πόνος κατά την ηρεμία και με μέτρια καταπόνηση, η οποία εμφανίζεται μόνο μετά από υψηλή προσπάθεια (φυσική κατάσταση, μεταφορά βαρέων φορτίων, τρέξιμο) ή μετά από μεγάλη στατική στάση. Το άτομο δεν αντιμετωπίζει περιορισμούς ή δυσκολίες στην κίνηση. Η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι απαραίτητη.
Στο δεύτερο στάδιο, ο πόνος είναι έντονος και συνεχής, εμφανίζεται γρήγορα υπό την επίδραση προκλητικών παραγόντων (μεγάλο περπάτημα, σωματική δραστηριότητα) και δεν υποχωρεί από μόνος του. Ο ασθενής είναι περιορισμένος στην κίνηση, η κινητικότητα ορισμένων αρθρώσεων είναι σοβαρά περιορισμένη - γόνατο, ισχίο και άλλες. Απαιτείται ιατρική φροντίδα. Πρέπει να συνταγογραφηθεί ένα σχέδιο θεραπείας που να περιλαμβάνει φάρμακα και μη φαρμακευτικές μεθόδους.
Στο τρίτο στάδιο ο ασθενής δυσκολεύεται να κινηθεί, χρειάζεται συνεχή φροντίδα και ο πόνος είναι αφόρητος. Η χειρουργική θεραπεία (ενδοπροσθετική) και η εκτεταμένη φυσιοθεραπεία είναι συνήθως απαραίτητες για την αποκατάσταση της ποιότητας ζωής.
Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας εμφανίζονται σε νεαρή ηλικία. Σε αυτή την περίπτωση, είναι απαραίτητο να μην τα αγνοήσετε, αλλά να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Η έγκαιρη θεραπεία διατηρεί τη φυσιολογική λειτουργία των αρθρώσεων και αποτρέπει την ταχεία εξέλιξη της νόσου.